Yapmadığım İş Kalmadı Benim (XIII)
2008 yılında yapılan Özel Öğretim Kurumları yönetmelik değişikliği ile işler iyice zorlanmaya başladı.
Sarıgöl'de açılış süreci beklendiği ve istendiği gibi gitmiyordu. Durum böyle olunca; ben Saruhanlı'daki Bircan Özel Eğitim Kurumun'dan ayrılıp Sarıgöl'e gittim.
Bir süre sonra Sarıgöl'e evimizi'de taşındık.
İşler çok zorlaştı. Alaşehir İlçesinde açılan yeni kurum Sarıgöl'den Öğrenci alıyor. Servisleri her gün Sarıgöl'de ve köylerinde geziyor. Eğitimin dışında tavizler veriyorlar. Özel gereksinimli çocuklar ve aileleri çok duyarlı insanlar. Böyle olunca, bu süreç bize ve iş kolumuza zarar verir hale geldi.
Ortaklık yaptığım arkadaş maddi, manevi bu zorluklara ve baskıya dayanamadı. Oğlum Ozan'a ayrılmak istediğini söylemiş. Konuştum ve iyi bir şekilde ayrıldık. Hissesini kardeşimin üstüne aldım. O zor koşullarda memleketine döndü.
Hafta sonları kardeşim Sarıgöl'de çalışmalara yardımcı olmaya geliyordu. Ailece sarıldık işimize. Bütün zorluklara rağmen Sarıgöl'de başardık biz bu işi.
Özel gereksinimli çocuklar, aileleri, Sarıgöl için bu hizmet büyük bir kazanım oldu.
Kaymakamlık makamının, Belediye Başkanlığının, İlçe Milli Eğitim Müdürümüz'ün ve çalıştığımız kurumların güvenini kazandık Sarıgöl'de bu süreç içinde.
2010 yılı baharında Sarıgöl İlçe Milli Eğitim Müdürümüz'ün tayini Saruhanlı ilçemize de çıktı. Kardeşimi aradım. Bizim apartmanda ya da yakınlarda boş ev varsa, Cafer Bey'e göstermesini ve yardımcı olmasını istedim.
Bizim apartmanda annemlelerin karşısındaki daireye yerleştiler. Çok deneyimli, mesleğinin zirvesinde değerli bir insandı.
Yeni görevine başladığının üzerinden bir süre geçince; Saruhanlı'da görev yapan Özel Eğitim Kurumunun iyi gitmediğini, kapanma aşamasına geldiğini görüyor.
Ben Saruhanlı'dan ayrılırken müdürlüğünü yaptığım "Bircan Özel Eğitim" 155 Öğrenci, diğer kurumda 130 Öğrenci ile hizmet veriyordu. Bir yıl önce iki kurum bizim kurumda birleşip, aynı çatı altında hizmet vermeye başlamışlar. O günlerde iki kurumun 69 Öğrencisi kalmış.
İlçe Milli Eğitim Müdürümüz, kardeşim ile konuşurken; Recep, abini Sarıgöl'den iyi tanıyorum. Mücadelesini, nasıl bir insan olduğunu biliyorum. Kurulma sürecinde burada da emeği çok olmuş. Bu kurum kapanma aşamasına gelmiş, yakında kapanacak. Bu büyük kayıp olur Saruhanlı için. Kurumun yeri size aitmiş; alın burasını hizmeti sürdürün diye söylemiş Kardeşime.
Ben Saruhanlı'dan ayrılalı 2 yıl kadar olmuştu. Bu ayrılıklar ve zor koşullar insanı yaşam mücadelesinde daha direngen ve mücadeleci olmasını sağlıyor. Annemleri ziyarete geldiğimde, Kardeşim bu konuyu bana açtı. Kardeşim'de bugünlerde emekli olma sürecindeydi.
Üzüm kesilmiş, sergide kurmaları bekleniyordu. Bende yardıma geldim. Kardeşimde emekli oldu. Geceleri serginin başında Kardeşim ile bu kurumu alalım mı? Almak için kaynağı nereden bulabiliriz!
Batmak üzere olan bir kurumu almak, doğru bir iş miydi? Bunları konuşuyorduk aramızda.
Ben iflas etmeden ve istedikleri ücreti ödeyerek almaktan yanayım. Kardeşimin biraz çekinceleri vardı. Almaya karar verdik birlikte. Kardeşim bunca yılın emeği olan 'Akhisar Tekel' İşletmesinden aldığı emeklilik ikramiyesini koydu.
Ben 'Manisa Birlik' içinde olan 'Ender Yapı Kooperatif' Başkanlığı süresince edindiğimiz iki daireyi bitimine yakın satarak, 'Bircan Özel Eğitim' kurumunu 2010 yılının Sonbaharında kardeşim ile beraber aldık.
Bizim için yeni bir süreç, zor koşullarda yeni bir mücadele başladı yeniden. Önemli olan doğru olanı ve zoru başarmak değil mi?
Biz yeniden başarmak için düştük yollara...