Yapmadığım İş Kalmadı Benim (II)
Bundan 30 yıl önceydi. 'İşletme Müdürü' olarak çalıştığım firmadan, 'Vardiya Amiri' olarak çalıştığım fabrikadan, çalışanlara sendika kurmaları aşamasın da yardımcı olduğum için işimden oldum.
Yaptığım işin bilincinde olduğum için ödenecek bedel ağır gelmiyordu bana. Acı olan, bana ağır gelen; her iki farklı sendikanın bizi yok sayması, çoğunluğu elde etmemize rağmen kibarca satmasıydı.
Her iki ayrıldığım kurumdan tazminat almıştım. Tekstil Fabrikası’ndan ayrıca kötü niyet tazminatı da mahkeme kararı ile aldık, işten atılanlar arkadaşlarımız ile birlikte. Haklıydık.
Bu günler de evlenmiş ve küçük çocuklarım, eşim ile birlikte iş bölümü yaparak İktisat Fakültesini dışarıdan bitirdim. Ankara'daki bir kursa katılıp, Trafik Çevre Bilgisi Öğretmeni ve Müdür Yardımcısı olarak Saruhanlı da bir sürücü kursunda akşamları ders vermeye başladım. Nur içinde yatsınlar Hayrettin Genç Müdürüm, Muharrem Ekici'de Sağlık Derslerini giriyordu. Birlikte çalıştık.
Aldığım tazminatlar ile evimizin yanına 'Dost Büfe'yi açtım. Bu arada çevre dostu bir firmada satış temsilcisi, menajer olarak işe başladım. 30 dönüm bağın da hafta sonları, boş kaldığım da yapılması gereken işlerini yapıyordum.
Bu günlerde çok sevdiğim değerli bir abim, beni birlikte bir çalışmaya davet etti. 'Manisa Birlik' bünyesinde atıl kalmış, 'Ender Yapı Arsa Kooperatifi’nin yapılacak genel kurulunda yönetimde görev almayı önerdi. Gel el verelim bu işe, ön açalım insanlara dedi. Kabul ettim.
Yönetime aday olduğumuz duyulunca, başka bir grup yeni bir oluşum, yeni bir yönetim oluşturdu karşımızda. Bizi seçti o gün seçimde oy kullananlar. Yaklaşık üç dönüm olan arazinin üstüne beş dönem de biz aldık. Güven oluştu bize karşı.
Bir yılın dolduğu günler de beni bu göreve davet eden ve Kooperatif Başkanı olan abim ayrılma kararı aldı. İstemesem de başkanlık bana kaldı. İçim içimi yiyor, genç yaşta ağır bir sorumluluk insana bu.
'Olağanüstü Genel Kurul' kararı aldık yönetim kurulu olarak. Büyük bir sorumluluğu var yaptığımız işin.
Yapılan Olağanüstü 'Genel Kurul'da bizi yeniden Yönetime seçti üyelerimiz. Bu duyulan güven beni rahatlattı. Manisa Birliğin Genel Başkanı da var bizim üyelerimiz arasında.
Yönetim Kurulundaki arkadaşlarımız ile uyumlu bir çalışma içindeydik. Daha sonra 'Manisa Birlik' üst yönetimine de aldılar beni. Türkiye'nin en güçlü Kooperatif örgütlenmelerinin ilk üçünden biriydi 'Manisa Birlik'.
Bir gün rastlantı sonucu büyük bir 'Manisa Birlik' arazisinin bir emlak siteden de satışa çıkarıldığını gördüm. O akşam da 'Yönetim Kurulu' toplantımız vardı. Bu çok canımı sıktı. Çok rahatsız etti beni. Bir yanlışlık vardı bu işte.
Toplantı içinde söz aldım. Uzun bir konuşma yaptım. Manisa Birlik bünyesinde arsa Kooperatifi varken bu arazinin böyle satılmasını kabullenip burada görev yapmamın anlamını yitirdiğini titreyen bedenim ve sesimle söyledim. Benim burada bulunmanın ne anlamı var o zaman söyleyin? Diye sordum yönetim kuruluna.
Eski Manisa Belediye Başkanı Ertuğrul DAYIOGLU 'Nur içinde yatsın'. Yerinden kalktı, benim arkama geldi. Elleri omuzlarıma değdiğinde, gerginliğimi hissetti. Sakin ol delikanlı dedi bana.
Başkan bu genç doğru söylüyor onuna kadar haklı.
Arsa Kooperatifi’nin Başkanı olarak yapılması ve yapmamız gerekeni söylüyor bize dediğin de: Genel Başkan bana ödeyebilecek misin? Altından kalabilecek misin? Bana soruyordu bu soruyu.
Başkanım neden bu çatının altındayız? Beni neden üst yönetime aldınız?
Siz de bizim üyemiz değil misiniz?
Ödeyeceğim, birlikte ödeyeceğiz diye yanıtladım.
Tamam, tamam o yeri sizin Kooperatife vermeyi 'Yönetim Kurulu'nun kararına sunuyorum sözleri ile: Kabul edenler, etmeyenler diye sordu yönetim kurulunu.
Oy çokluğu ile kabul edildi.
Bu sözleri duyduğumda, bu iş oldu dedim. Bir huzur, bir rahatlama sardı bütün bedenimi. Onur verici bir andı Kooperatif Başkanı olarak, kooperatifimiz ve Manisa Birlik adına çok büyük adım olguna bütün kalbim ile inanıyordum.
Aşkın Nehir - 2023