Kur`an-ı Kerim`in, hâdiseler ve münasebetler dolayı-siyle nâzil olduğunu zikrettik. Bazan birbirine benzeyen hâdiseler tekerrür edince âyetler de tekrar iniyordu. Bu pek yerinde idi. Meselâ Kur`an-ı Kerim yavaş yavaş cahiliyet devri âdetlerini kaldırıyor, yeni yeni hüküm getiriyordu. Cahiliyet devrinde kadın bir zevk ve eğlence âleti küçüklüğüne düşmüştü. Kadının cemiyette bir mevkii ve hukuku yoktu. Kadın mirasçı olamazdı. Hattâ bazı suretlerde kadın miras malı gibi taksime tâbi tutulurdu.
İslâmiyet kadına hürriyet ve hukuk verdi ve bu âdeti kaldırdı. Kadına miras verilmesi cahiliyet an`anelerine alışık Araplara ağır geldi. Hazreti İbni Abbas diyor ki:

"Feraiz âyetleri inip de İslâmlık erkek çocuğa olduğu gibi kıza ve anaya da mirastan hisse verince, halk bunu fena karşıladı. "Kadına da dörtte bir,
sekizde bir, kıza yarım hisse veriyor, küçük oğlana da veriyor." dediler. "Bunlar muharebeye gitmiyor, ganimet elde edemiyorlar ki..."

İşte bundan dolayı Kur`an-ı Kerim kadına verdiği hisseyi tekrarlamakta ve te`kid etmektedir. İşte Kur`an`ın tekrarları böyle bir lüzum üzerinedir. Kadını hiçe sayan geri zihniyetlilere hakkı kabul ettirmek için tekrarlıyordu

DİNİ HÜKÜMLERDE TEDRİCE RİÂYET

Dinî hükümlerde tedrice riayet için. aynı şey hakkında muhtelif zamanlarda âyetler nâzil
olmuştur. Teşri`de kolaylık ve tedrice riayet bir kaidedir. Yukarıda Hazreti Aişe`nin dediği gibi, eğer ilk defa "şarabı içmeyin" diye
nâzil olsaydı: "Asla şarabı bırakmayız." derlerdi.
Dinde tam putperestlik, nizamda tam bir anarşi içinde yüzen Araplara,
Kur`an-ı Kerim`in âyetleri müteferrik olarak nâzil olup tedricen ahkâm vazı`
kılmıyordu. Onun için şarap hakkında tedricen harama doğru gidildiğini
görüyoruz, bu dört safhada olmuştur.